Ο ζωγράφος, σε αντίθεση με παλαιότερους ομότεχνούς του, δεν απεικονίζει τη σκηνή της αρπαγής της Ευρώπης από τον Δία μεταμορφωμένο σε ταύρο, αλλά τη σκηνή της αποπλάνησης που προηγείται. Η παρουσία της Αφροδίτης, θεάς του έρωτα, και του γιου της, του Έρωτα, ανάγει τη σκηνή αυτή στο πεδίο της ερωτικής μυθολογίας. Εμφανής είναι επίσης η φιλαρέσκεια της Ευρώπης η οποία καθρεφτίζεται με την πλούσια διακοσμημένη ενδυμασία της στα νερά της μικρής λίμνης, καθώς και η υπόκλιση του μεγαλοπρεπούς ταύρου που απεικονίζεται με το κατάλευκο χρώμα το οποίο αναφέρουν οι ποιητές. Πράγματι η Ευρώπη φαίνεται σαγηνευτική.
 
Ακόμη, η σύνθετη ιστορία του αγγείου αντικατοπτρίζει τέλεια τις ανταλλαγές στις οποίες βασίστηκε η οικοδόμηση μιας ευρωπαϊκής ταυτότητας. Το αγγείο κατασκευάστηκε το δεύτερο τέταρτο του 4ου αιώνα π.Χ. σε ένα μικτό πολιτισμικό περιβάλλον στην περιοχή του Τάραντα, στην Κάτω Ιταλία, όπου οι Έλληνες συμβιούσαν με τον γηγενή πληθυσμό. Η ελληνική του προέλευση υπογραμμίζει τον σημαντικό ρόλο της αρχαιότητας στη διαμόρφωση μιας κοινής κουλτούρας. Το αγγείο, το οποίο κατασκευάστηκε από έλληνα τεχνίτη στην Κάτω Ιταλία, αγοράστηκε στις αρχές του 19ου αιώνα από το Μουσείο του Λούβρου, στο οποίο και φυλάσσεται σήμερα.